Wirtualny ogród

Pielęgnacja trawnika. Najczęstsze choroby traw

Nie pozwól aby choroba zniszczyła Twój trawnik

Idealny, równy, zielony dywan w ogrodzie wymaga cierpliwości i pracy. Pielęgnacja trawnika to nie tylko systematyczne koszenie i nawożenie. Należy także obserwować trawę, ponieważ może zacząć chorować. Szybkie rozpoznanie dolegliwości pozwala na podjęcie przeciwdziałania i uratowanie trawnika przed ostatecznym zniszczeniem, do którego najczęściej prowadzi obecność różnego rodzaju grzybów.

Najpopularniejsze choroby trawnika

Czarcie kręgi powstają dzięki obecności kapeluszowych. Ta przypadłość objawia się wypadaniem pojedynczych źdźbeł trawy. Do drastycznego zanikania trawnika przyczynia się przede wszystkim działanie grzyba o nazwie Marasmius oreades. Odcina on dostęp wody do gleby. Pozostałe z rodziny kapeluszowych występują sezonowo i nie doprowadzają do tak dużych uszkodzeń. Powodem występowania czarcich kręgów jest nieodpowiednie nawożenie i zapominanie o regularnym podlewaniu. Przyczynami niezależnymi od właścicieli, jakie mogą sprzyjać występowaniu choroby, są trudno rozkładalne składniki organiczne i nadmierna ilość filcu. Znajdują się one w warstwach podłoża darni.

Plamistość traw dotyczy głównie wiechliny łąkowej, objawia się brązową lub czarną barwą źdźbeł, która jest spowodowana występowaniem grzybów Basidiomycetes. Nazywana jest również helmintosporiozą. Co ciekawe, mimo że choroby traw najczęściej występują latem, wiosną i jesienią trawniki również mogą zostać zaatakowane w okresie zimy. Plamistość to całkowite obumieranie trawy. Należy unikać nawożenia zbyt dużą ilością nawozów zawierających azot w sezonie jesiennym, ponieważ jest to jeden z czynników zwiększających ryzyko wystąpienia opisywanej choroby. Niskie koszenie trawnika oraz zacienione miejsca w ogrodzie z bardzo wilgotną darnią to kolejne aspekty, które mogą się przyczynić do powstania helmintospinozy.

Kolejną, niszczącą estetyczny wygląd trawnika przypadłością jest rdza źdźbłowa. Ma ona kilka odmian. Ich wspólną cechą jest to, iż zaatakowane źdźbła mają charakterystyczne plamki o barwie pomarańczowo-brunatnej. Plamy te są zarodnikami grzybów Uromyces oraz Puccinia. Na szczęście jeżeli trawnik jest systematycznie koszony i nawożony, to żadne większe zmiany nie będą widoczne. Gorzej jeśli jego wzrost nie jest kontrolowany. Rdza źdźbłowa jest znacznie bardziej zauważalna na łąkach.

Rosnący w cieniu lub półcieniu trawnik będzie narażony na przypadłość, którą jest mączniak prawdziwy traw. Liście, jakie zostały obłożone zarodnikami grzyba o nazwie Erysiphe graminis, wyglądają na posypane białą mąką. Zostają one bardzo mocno uszkodzone, przez co zmienia się ich kolor z zielonego na żółty. Potem następuje ich zasychanie, które oznacza wizualne przerzedzenie trawnika.

Pleśń śniegowa to najgroźniejsza z wszystkich wymienionych dolegliwości. Jest ona skutkiem występowania grzyba Microdochium nivale. Pojawia się wiosną i doprowadza do powstawania brązowych plam z obumarłych roślin na połaciach darni. Mają one wielkość od 15 do 20 centymetrów. Wczesny moment występowania choroby jest powiązany z faktem, iż pleśń pojawia się pod warstwami topniejącego śniegu. Grzyb atakuje rośliny zimą. Często chorujący trawnik trzeba podsiać, a w najgorszym przypadku wysiać go ponownie.

koszenie traw

Ochrona trawnika przed chorobami – porady

Właściciele perfekcyjnych trawników powinni przede wszystkim zadbać o to, by siać odmiany, które są dobrze przystosowane do polskich, umiarkowanych warunków klimatycznych. Unikać należy miejsc zbyt mocno zacienionych, ponieważ taką lokalizację lubią grzyby powodujące opisane wyżej choroby. Pielęgnacja trawnika powinna polegać na koszeniu o mniej więcej 1/2 do maksymalnie 1/3 jego wysokości. Nawożenie trzeba dostosować do wymagań danego gatunku i cyklu wzrostu roślin. Zbyt częste podlewanie może być przyczyną niszczenia połaci darni, dlatego należy uważnie sprawdzać, czy rzeczywiście potrzebuje ona wody. Jednocześnie nie wolno dopuścić do wystąpienia suszy. Jeżeli zauważymy symptomy świadczące o chorobie to pielęgnacja trawnika będzie wymagała usunięcia jego zaatakowanej przez grzyby części. Tę samą czynność powinno się wykonać, gdy pojawi się sfilcowany fragment starych źdźbeł. 

Zobacz również

Do góry