Wirtualny ogród

Pielęgnacja roślin cieniolubnych

Zazieleń zakamarki ogrodu

Nie wszystkie rośliny dobrze znoszą oddziaływanie światła słonecznego. Można zaobserwować w lasach, że istnieją gatunki, które rozwijają się przy minimalnym kontakcie z promieniami słońca. Dobrym przykładem są rosnące pod drzewami paprocie. Rozwijają się one bezproblemowo w ich cieniu. Rośliny cieniolubne nadają się do zacienionych miejsc w ogrodach i ciemniejszych pomieszczeń. 

Jakie rośliny do cienia?

Otwierające katalog cieniolubnych to rośliny pochodzące z wspomnianego leśnego środowiska. Przede wszystkim są nimi odmiany paproci. Zalicza się do nich kolejno: pióropusznik strusi, długosz królewski, wietlica samicza, orlica pospolita, języcznik zwyczajny i nerecznica. Doskonale prezentują się w cienistych miejscach ogrodu, jak także w domowych doniczkach. Co ciekawe, paprotka umieszczona w sypialni powoduje, iż polepsza się samopoczucie jej właścicieli. Roślina ta dzięki jonizacji zwiększa wilgoć powietrza oraz oczyszcza je ze szkodliwych dla zdrowia substancji. Byliny cieniolubne to również kwitnące wiosną kwiaty. Sasanki, przebiśniegi, fiołki i konwalie kochają cień. Nie pogardzą nim również bluszcze. Ogród w cieniu powinien posiadać też zapobiegające powstawaniu niechcianych chwastów gatunki, takie jak: jasnota plamista, przytulia wonna, barwinek pospolity, dąbrówka rozłogowa, bluszczyk kurdybanek i gajowiec żółty. Kolejne polecane rośliny cieniolubne, jakie mają ładnie wyglądające liście to: ułudki, bodziszki kantabryjskie, funkie, żurawki, bergenie, tawułki oraz brunery.

Sadzenie i pielęgnacja

Rośliny do cienia wymagają odpowiedniej pielęgnacji. Bez niej nie będą prawidłowo się rozwijać, a w najgorszym przypadku może dojść do ich obumarcia. Sadząc ten typ roślin należy przestrzegać kilku zasad. Po pierwsze, potrzebne będzie przekopanie terenu, na którym mają zostać umieszczone sadzonki. Następnie trzeba pamiętać, że rośliny cieniolubne w swoim naturalnym, leśnym środowisku rosną na glebie delikatnie kwaśnej i pozbawionej całkowicie wapnia. Ich podłoże jest zawsze wilgotne i bardzo żyzne. Ogrodnicy powinni zapewnić podobne warunki dla wybranych przez siebie gatunków. Wystarczy skorzystać z torfu lub kompostu. Bez najmniejszego problemu zakwaszą one zasadową lub neutralną glebę. Po drugie, ważne jest, by nie umieszczać sadzonek zbyt blisko siebie. Trzeba zachować racjonalne odstępy, mimo że wskazane jest sadzenie ich w grupach. Zbyt gęste ulokowanie roślin daje dużą rywalizacji o substancje pokarmowe znajdujące się w glebie. Mogą również wystąpić choroby grzybicze. Po trzecie, sadzenie roślin cieniolubnych musi odbywać się w takich miejscach ogrodu, gdzie rzeczywiście występuje tylko cień, ewentualnie półcień. Dzięki zatroszczeniu się o wspomniane właściwości gleby na samym początku, późniejsza pielęgnacja roślin będzie wymagała znacznie mniejszego wysiłku. Latem po zasadzeniu trzeba dbać o to, aby cieniolubne byliny były często podlewane. W następnym roku nie będzie już trzeba regularnie wykonywać tej czynności, ponieważ rabata stanie się samowystarczalną. Jedynie okresy suszy standardowo wymagają od właścicieli dostarczania wody. Kiedy byliny zaczną gęsto się rozrastać, bez obaw można je przerzedzić. W miejscach, gdzie powstaną puste przestrzenie, warto zastosować sklepową ściółkę z kory drzewnej. Takie działanie zapobiega niepożądanym chwastom.

Zobacz również

Do góry